بریس که ارتز نیز نامیده میشود، وسیلهای است که برای اصلاح بدشکلیهای اندامها و تنه یا افزایش توانایی پشتیبانی آنها ساخته میشود. عملکردهای اساسی ارتزها عبارتند از:
۱. پایداری و پشتیبانی. تثبیت مفاصل، تسکین درد و بازیابی عملکرد تحمل وزن مفصل با محدود کردن فعالیتهای غیرطبیعی یا طبیعی مفصل.
۲- تثبیت و محافظت: اندامها یا مفاصل بیمار را برای تسریع بهبودی، تثبیت کنید.
۳- از بدشکلیها جلوگیری و آنها را اصلاح کنید.
۴ کاهش تحمل وزن: میتواند وزن تحمل طولانی مدت اندامها و تنه را کاهش دهد.
۵ عملکرد بهبود یافته: میتواند تواناییهای مختلف زندگی روزمره مانند ایستادن، راه رفتن، غذا خوردن و لباس پوشیدن را بهبود بخشد.
طبقه بندی ارتزها:
۱- ارتز اندام فوقانی: به دو دسته تقسیم میشود: ۱) ارتز اندام فوقانی استاتیک که عمدتاً اندام را در وضعیت عملکردی ثابت میکند و برای درمان کمکی شکستگیهای اندام فوقانی، آرتروز، تنوسینوویت و غیره استفاده میشود. مانند ترمز انگشتی، ترمز دستی، ارتز مچ دست، ارتز آرنج و ارتز شانه. بیماران مبتلا به هموفیلی میتوانند از این نوع بریس مناسب برای بیحرکت کردن مفاصل یا اندامهای خونریزیدهنده در مرحله خونریزی حاد استفاده کنند تا میزان خونریزی را کاهش داده و درد را تسکین دهند. مدت زمان پوشیدن این نوع بریس به بیماری بستگی دارد. به عنوان مثال، تثبیت خارجی (گچ یا آتل) پس از شکستگی معمولاً حدود ۶ هفته طول میکشد و زمان بیحرکتی موضعی پس از آسیب بافت نرم (مانند عضله و رباط) عموماً حدود ۳ هفته است. برای خونریزی مفاصل هموفیلی، بیحرکتی باید پس از توقف خونریزی برداشته شود. بیحرکتی نامناسب و طولانی مدت مفصل میتواند منجر به کاهش تحرک مفصل و حتی انقباض مفصل شود که باید از آن اجتناب شود. ۲) ارتز اندام فوقانی متحرک: از فنر، لاستیک و سایر مواد ساخته شده است و امکان حرکت اندامها را تا حدی فراهم میکند، برای اصلاح انقباضات و بدشکلیهای مفاصل یا بافت نرم استفاده میشود و همچنین میتواند از مفاصل محافظت کند.
۲ ارتزهای اندام تحتانی: ارتزهای اندام تحتانی با توجه به ویژگیهای ساختاری و دامنه کاربرد متفاوتشان به ارتزهای محدودکننده و اصلاحی اندام تحتانی طبقهبندی میشوند. همچنین میتوان آن را به دو دسته بیماریهای عصبی-عضلانی و اختلال عملکرد استخوان و مفصل تقسیم کرد. در حال حاضر، اساساً بر اساس قسمت اصلاحی نامگذاری میشوند.
ارتز مچ پا و پا: این ارتز رایجترین ارتز اندام تحتانی است که عمدتاً برای اصلاح افتادگی پا استفاده میشود.
ارتز زانو، مچ پا و پا: عملکرد اصلی آن تثبیت مفصل زانو، جلوگیری از خم شدن ناگهانی مفصل زانوی ضعیف هنگام تحمل وزن است و همچنین میتواند ناهنجاریهای خم شدن زانو را اصلاح کند. برای بیماران هموفیلی که عضلات چهار سر ران ضعیفی دارند، میتوان از ارتزهای زانو، مچ پا و پا برای ایستادن استفاده کرد.
ارتز لگن، زانو، مچ پا و کف پا: میتواند به صورت انتخابی حرکت مفصل لگن را کنترل کند تا پایداری لگن را افزایش دهد.
ارتز زانو: زمانی استفاده میشود که نیازی به کنترل حرکت مچ پا و پا نیست و فقط حرکت مفصل زانو مورد نیاز است.
زمان ارسال: ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱